ولي بايد او را بخواند . اين خواسته خود اوست. سالها در اين خانه جز امر او هيچ نکرده است.

 صدايش مي زند:

بانوي من! جواب نمي دهد. قرار از دل اسماء فرو ريخت. بي حرکت بر جا ماند .

قدرت دوباره سخن گفتنش نيست ،ولي بايد صدايش کند.

فاطمه ! دختر رسول الله ! ...

باز هم جوابي نمي دهد. صداي اسماء مي لرزد.

 مثل دست و پاي لرزان زينب، اشک چشمهاي حسن، تکان لرزان لبهاي حسين.

اتاق خاموش است. صدائي به گوش نمي رسد. او بي حرکت خوابيده است . رو به سوي کعبه .

امشب ، اولين شب است بي حضور گرم تو. شب تاريک است. و سرد.

يتيمانت از بس گريه کرده اند خوابشان برده است.

ولي من چگونه چشم بر چشم گذارم با اين همه درد تنهائي ؟

هنوز کسي رفتنت را نمي داند،

اين گفته خود تو بود که خواستي شبانه دفنت کنند.

فردا ديگر صداي گريه ات مزاحم همسايه ها نخواهد شد.  

فاطمه جان !

علي تنهاست . تنهاتر از هميشه.

و او چه خواهد کرد بي فاطمه ، جز پناه بردن به چاههاي صبورمدينه !

 فاطمه ! مي خواهم با تو سخن بگويم

ولي نمي دانم که رويم را به کدام سو بگردانم تا تو آنجا باشي.

به بقيع ، به کنار قبر پيامبر و يا به خانه ات.

و اين همه سال سرگرداني ما و اين همه گمنامي تو ، دليلي است بر عظمتت . 

تو آن قدر بزرگي که

 همه کس با چشم هاي خودبين و دنيابين نتواند ببيند،حتي محل دفن تو را .

مادر! امروز سالها از رفتنت گذشته است . چيزي قريب به هزار و چهار صد سال .

 ولي ما حکايت تو را شنيده ایم و حکايت نامردان روزگارت را که قدر امانت ندانستند

و پيمان شکستند و چه بد عهداني بودند آنانکه حرمت نگذاشتند ، حريم خانه رسول را.

و مگر اينان سخن پيامبر را نشنيده بودند که :

" فاطمه پاره تن من است هر که او را بيازارد ، مرا آزرده

 و هر که او را خشنود کند مرا خشنود کرده است . "

 فاطمه ! قرار روزگار اينگونه برايمان خواسته است که نه از جاهلان قبل از بعثت باشيم ،

 نه اولين مسلمانان تاريخ ، نه الله اکبر گويان فتح مکه و نه پيمان شکنان بعد از پيغمبر.

 ما تابعين توييم . تابع رسول و اهل بيت. و به يقين نه قصد عهدشکني داريم

و نه قصد آزرده کردن دل رسول. و خوب مي دانيم آزردن دل فاطمه ، آزردن دل پيامبر است .

مادر ! امروز روز پر گرفتن توست.

به ما نيز پرواز را بياموز که از هر سکون ، خسته ايم....

تو آسمون بی کسی با من بمون خورشید من