آسمان در گلويم زندانيست

 دلم از مژه هايم جاريست

 و چشمهايم در لحظه تاريخ، بي تو باريده است.

درمن، تمام بتهاي تاريخ شکسته است

 هر چند بت پرستان مدرن هر لحظه بتي را علم مي کنند ...

دلم، اين" حسين آباد"، ديريست که بهانه تو را مي گيرد

 و نامت را عاشق شده است.

 دلم براي تو تنگ شده است

 نه از آن جهت که دردي دارم

 بلکه بدان علت که بي دردي جهان، جواني ام را پير مي کند.