شمعي نيست، پروانه اي هم!

براي شمعداني خالي چگونه مي شود قصه ي سوختن را گفت؟!

اين ثانيه ها ، اين ساعت ها، اين روزها هستند

که از جلوي چشمان من مي گذرند

 
و مرا به دست پاييز مي سپرند

 
اما تو نيستي، نمي آيي

... و من همسايه ي انتظارت شده ام....

همه مي پرسند « چرا شكسته دلت ؟ مثل آنكه تنهايي ؟ ...

چقدر هم تنها!

پاسخ يك دريا را در قطره نمي توان پيدا كرد ...

 و سخن هزاران سال را در لحظه نمي شود جستجو كرد ....

حرفهاي ساده من چقدر در هزارتوي ذهن پيچيده مي شود !

 مگر ساده تر از اين هم مي توان صحبت كرد ؟‌!

بگذاريد و بگذريد . ببينيد و دل مبنديد . چشم بيندازيد و دل مبازيد . که دير يا زود بايد گذاشت و گذشت